Waanzinnig Twitterkerstfeest 2011

23 december jl was het dan zover.....het 1ste Twitterkerstfeest voor gezinnen die een steun in de rug kunnen gebruiken, een positieve boost nodig hebben ging van start...

Nadat ik 10 weken geleden mijn wens had ingestuurd, had ik nooit kunnen vermoeden wat het allemaal teweeg zou brengen. Stond ik daar midden in de kamer te dansen en schoten er allerlei wilde plannen door mijn hoofd....een dag later besefte ik werkelijk wat het in ging houden. Ik moest aan de bak en goed ook! De week die volgde was niet misselijk voor me maar zou nog niets zijn met de laatste weken.

Na een plan de campagne gemaakt te hebben, ben ik een week later van start gegaan en kreeg ik contact met Marcha die een locatie aan "ons voorstelde". Op 10 november jl had ik samen met Florez een afspraak in Oosterhout en een presentatie van het plan. Pas 1,5 week later hoorde we van die locatie dat het niets ging worden en moesten we als een razende aan de slag! Ik raakte in paniek en wist even niet meer wat ik moest doen! Ik stuurde een tweet eruit Noodkreet stond er en het werd opgepikt. Er werd door (nu inmiddels) mijn Lief een directe tweet gestuurd naar Ronald van den Hoff die het direct oppikte en ons de locatie Meetingplaza in Maarssen aanbod als zijnde de locatie om het feest te houden!Mijn mond viel open en ik heb werkelijk deze kans met beide handen aangepakt en ja gezegd. Pwieuw de eerste grote hindernis was genomen. Nu de rest nog rond krijgen. Inmiddels had ik nog 4 weken om het voor elkaar te krijgen.

Mij weerhield het niet om door te zetten! Met de hulp van een achterban die MIJN TEAM werd spatte ik door twitterland heen. Ik ZOU en MOEST het voor elkaar krijgen. Geen haar op mijn hoofd die eraan dacht om op te geven.
Ja ja hahahahaha, ik heb ECHT WEL op het punt gestaan om op te geven. Maar werd door een aantal mensen weer bij de les getrokken en er werd me even duidelijk gemaakt dat ik een droom had een wens en dat ook ik het verdiende dat die zou uitkomen.

Voor mij was dit de 1ste keer dat ik zo'n groot evenement organiseerde. Het was voor mij op alle fronten een leerprocess en een uitdaging om te kijken of ik organisatie nu echt wel zo leuk vond. Ja voor mij was het mijn beste leerschool en wat heb ik dit met plezier en Liefde gedaan voor een ieder. Ik kreeg ook dingen aangeboden die mij zouden verder helpen met de organisatie van dit mooie feest. Op allerlei vlakken kwamen er aanbiedingen en dingen binnen die rechtstreeks voor mij waren en waar ik het best moeilijk mee had om die cadeautjes te mogen ontvangen. Ik had nl niet echt gelijk door dat dit indirect met het feest te maken had en dat ik verderop in mijn leven hier ook nog iets aan zou hebben.

De tijd glipte in een razend tempo door mijn vingers en weer dacht ik het niet te gaan redden. Halfweg december, zo'n 12 dagen voor het werkelijke feest een feit zou zijn, raakte ik zwaar in paniek en dat was te merken. Even wist ik niet meer hoe en wat. Wie ik ook aanschreef wie ik ook belde ik kreeg alleen maar te horen "We hebben geen budget meer, prachtig initiatief maar sorry wij kunnen je niet helpen". Ondertussen was ik wel begonnen met gezinnen uit te nodigen. Ik kon en wilde NIET meer stoppen, dat was na 2 gesprekken mij wel duidelijk.

Toen kwam daar in 1x hulp aan alle kanten, mede dankzij Tanja op de achtergrond. En nog veel meer mensen een hele waslijst aan mensen die in 1 klap aan de gang gingen. Toen ik dan ook nog tweete dat mijn dochter (15) cupcakes zou bakken ging het hek open naar.....

Binnen 1 week tijd was alles rond en moesten er dingen opgehaald en ingepland worden, koortsachtig overleg en hilarische versprekingen en aanmoedigingen vlogen over twitter heen. Mensen wat heb ik gelachen, gehuild, verbaasd geweest...alle emoties zijn me om de oren gevlogen.

En toen in 1x was het daar de week van het feest. Alles op een rij en daar gingen we! LOS! Marcha was handig en zij nam, alles administratief over en ik focuste alleen nog maar op de gezinnen want ja echt waar het onmogelijke gebeurde echt.....Mensen zeiden toch af! Durfde niet
daar zat ik dan.....in 1x 10 gezinnen minder dan ik op dat moment had. Dat is me een gevecht geworden wat ook wij weer gewonnen hebben en toen .....................

....was het zomaar de nacht voor 23 december en stuiterde ik werkelijk door het huis, geen minuut geslapen heb ik (of toch wel?) Om 8.30 was daar Hilmar, de fotograaf van die dag en mijn prive-chaufeusse. We hebben eerst maar koffie en thee gedronken en zijn daarna gaan rijden naar Rijswijk, Cava halen, daarna door naar omgeving Gouda en boeken gehaald. Na alle spullen opgehaald te hebben "zakte" we op aarde en zuchtte eens diep en reden naar Maarssen.

Aangekomen bij Meetingplaza Maarssen werden we zeer warm welkom geheten door Demi en Quinten. Wat een warm bad was dat echt fantastisch! Daarna sprong ik regelrecht in de armen van mijn Lief natuurlijk ;-) En vervolgde mijn weg naar de keuken en keek al mijn ogen uit. Wat was er al veel aan de gang en gebeurd! In de keuken aangekomen viel ik bijna omver van verbazing wat een spullen wat veel!!!

Iedereen kreeg een begroeting en inmiddels had ik koffie en ging ik met Quinten (die ik steevast Guido bleef noemen) even rustig zitten en een soort van schema doornemen. Nog een 2de beker koffie en hop daar gingen we weer met ons allen. De cadeautjes moesten nog ingepakt worden, het restaurant nog versierd, de kerstbomen werden buiten neergezet, de lichtjes erin, de cava werd opgebouwd etc. Kortom het was een drukte waar ik nog meer van ging stuiteren en waarvan ik erg onder de indruk was. In 1 x realiseerde ik me heel erg wat ik had gedaan. In 1 x kwam daar de keiharde werkelijkheid dat ik zomaar door 1 simpele wens voor een ander te uiten, een kerstfeest aan het neerzetten was voor 150 pers.

De vrijwilligers die er waren, die achter de schermen werkte, de mensen die ons het gunde om de gezinnen een kerstfeest aan te bieden iedereen en alles wat r gebeurd was de afgelopen weken kwam in een keer in alle heftigheid heel hard naar binnen. Ik hing huilend in de armen van mijn Lief en snotterde een eind weg. Dat was voor mij de grens ik moest een time-out voor mezelf nemen anders zou ik niemand kunnen ontvangen. Ik pakte de I-pad, gaf aan dat ik even niet gestoord wilde worden en slofte uitgeput naar boven. Lief ging dochter halen en ik zakte even onderuit. Rust!!!

We gingen omkleden en ja hoor ik werd geroepen ver vanaf de gang al, of we beneden kwamen er waren al gasten.
Daar ging ik adem in en adem uit .........wat er gebeurde overtrof mijn stoutse dromen......
In een paar uur tijd was de hele Meetingplaza omgetoverd in een feestparadijs.

Nog even onwennig maar met alle Liefde en warmte en dankbaarheid in mij en met mijn Kroonprinses en Lief naast me ontving ik iedere gast persoonlijk. Van sommige kreeg ik aller schattigste cadeautjes die hier nu op tafel staan en me iedere minuut weer herinneren aan de dankbaarheid in de ogen. De Liefde dat we dit mogen delen. Genieten!

Bescheiden en niet wetende wat hen te wachten stond kwam iedereen binnen en ik glunderde alleen maar. De Kerstman was er en die zwitterde wat rond hoor! Die snapte er allemaal maar niets van van dat moderne geregel en dacht echt met zwitteraars te maken hebben ipv twitteraars ;-)Zijn bel klonk vrolijk in het rond en kleine janneman dacht echt even met zwarte piet te maken te hebben. Heerlijk ik genoot met volle teugen HIEROM deed ik het allemaal. Om iedereen even te laten vergeten in welke situatie hij/zij zat we waren een met elkaar! Dat was mijn doel geweest en geslaagd nu al!

Iedereen was binnen ik pakte ook een glas champagne, kreeg de microfoon en stond vervolgens te dichtbij de boxen van de bioscoop. Ik was eigenlijk helemaal nog niet in de zaal geweest, dus toen ik binnenkwam werd ik even overvallen door alle moois! Maar ook door de gezellige sfeer die er hing, beetje afwachtend nog wel maar toch ook wel heel gezellig. Het mooiste was dat de kinderen ons heeel duidelijk een spiegel voor hielden. Onbevangen en met een grote mate van nieuwsgierigheid en zonder schroom met elkaar aan het spelen waren, plezier aan het maken, tekenen en snoepen. In de Kookstudio konden de kinderen onder de leiding van Elsewine en Dagmar haar dochter chocoladeloly's maken waar dan ook gretig gebruik van werd gemaakt.

Ik heette iedereen welkom en sprak mijn dankbaarheid uit aan een ieder die er was dat ze gekomen waren. Maakte tussen neus en lippen door even bekend dat ik die morgen besloten had om het Twitterkerstfeest een officiele stichting te maken! Tranen zag ik en ja ik voelde me trots! Trost en Dankbaar dat ik dit MAG doen voor mijn medemensen, mensen die ik niet ken maar vanuit mijn hart Lief heb, puur en onbevangen.

Ik hief het glas op een ieder die daar stond en knalde het motto van het twitterkerstfeest erin:

DROOM DURF DOE DEEL! Mijn droom is uitgekomen, wat houd jou tegen om de jouwe werkelijkheid te laten worden?

We hebben met elkaar een heerlijk borreluur gehad en mooie gesprekken gehad. Hier en daar ook nog een flinke hart onder de riem gestoken. Snoepjes gegeten, toastjes, verhalen gehoord van de Baron....kortom het was voor mij echt genieten om al die mooie mensen bij elkaar te zien en ook te zien en te voelen dat er Liefde en ontspanning was. Hartendame was lustig aan het strooien met Liefde en zoete verlangens, ja ook Lief en ik hebben een zakje Geluk gekregen, terwijl iedereen naar het buffet was ;-) Hebben wij het geluk van Signora Amorosa mogen ontvangen.

Om 1800 uur heb ik het buffet geopend, we hebben gelachen, gegeten en geluisterd naar alweer een waanzinnig mooi verhaal van hans van Woerkom. Ondertussen sprak ik met verschillende mensen en hadden we ook nog een mooie verloting van 3 mooie prijzen die ter beschikking werden gesteld door spileypetra, familieshoot, waarnaartoe een dagje weg in overleg en door Kasteel Ophemert een volledig verzorgde nacht in het Bed en Breakfast.

Na het toetje werd ik zelf verrast met een speech van 5 prachtige vrouwen alle 5 staand in hun eigen kracht op hun eigen energieveld en met veel Liefde en kracht zette ze mij daar even in de kijkert. En ook dat was even ontvangen in Liefde en ook voor mij moeilijk zeker te weten! In alle Liefde ontving ik en we proostte op elkaar zoals we Twitterwaardig zijn "PLOP"!!

Mensen werden moe, overweldigend door de Liefde en alle moois maakte dat het einde van het 1ste Twitterkerstfeest in zicht kwam. Bijna ging het mis omdat mensen al weg gingen en ze daarbij het kerstpakket zouden mislopen pakte mijn eigenste Kerstengel van het 1ste uur Miranda de microfoon en liet ons heerlijk lachen met haar ongebreidelde heerlijke humor!

Ik ging in de hal staan voor wie weg wilde en zei een warm Tot Ziens en dankte ze voor hun aanwezigheid en hun Liefde. Wat een warm bad was dit!

Tranen zijn gevloeid, gelachen hebben we, stiltes waren er en mijn kerstcadeau was echt wel alle mooie lieve warme en vooral ontspannen gezichten te zien!

JULLIE waren MIJN Kerstcadeau jullie hebben zien genieten was mijn wens en die is meer dan waarheid geworden! Dank jullie wel Stuk voor stuk zijn jullie kanjers voor mij! Of je nu vrijwilliger was of gast ik heb de meest mooie kerst gehad die ik ooit had kunnen dromen!

Vanuit mijn hart "Dank jullie wel!"


DROOM DURF DOE DEEL! Mijn droom is uitgekomen, wat houd jou tegen om de jouwe werkelijkheid te laten worden?

Warme Harten-groet,
Miranda